Weerachai's profile♪ life is a journey 2007...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
♪ life is a journey 2007 : art, music, life style, etc.ยินดีต้อนรับครับ สเปซหลายภาษา สัญชาติไทย ขอร่วมสนับสนุนความคิดสร้างสรรค์ และ ส่งเสริมสังคมไทยให้น่าอยู่ครับ ♪ |
|||||||||||||||||||||||
|
|
ปัดฝุ่นไม่ได้เข้าสเปซนี้นานมากๆ
งานยุ่งครับ
ว่างๆ แวะไปทักกันที่ http://leng99.hi5.com คงจะครึกครื้นกว่าครับ
หรือแวะเข้าไปเที่ยวที่ www.cm-musicbox.com ก็ได้นะครับ
(ทำไมมัน lag อย่างนี้ ใครรู้วิธีแก้ช่วยบอกกันหน่อยนะครับ) หมายเหตุ ประเทศไทยคืนหมาหอน นอนชมดาว หนาวเนื้อเรียม
คนหน้าเหลี่ยมจะกลับมา
คืนเดือนดับ หลับไม่ลง นับต่อก็คงจะท้อใจ
คนไทย ลืมง่าย ตายยาก
อยากเกิดใหม่จริงๆ ตรู . .
ตั๋วอ้ายเกิดมาเป๋นคนสึ่งตึง มีสองสลึงป๋ายแหมซาวฮ้า
กึ้ดฮอดเป๋นดีไค่หุย กิ๋นยาหมูตุ้ยตะวา เปิ้นบอกอ้ายว่ามีวิตามิน!
พรุ่งนี้คงจะ หนาวหน้า - น่าดู
ใครถามใคร ตอบใคร ใครจะรู้
กู ม่ า ย รุ . . ม่ า ย รุ . . อย่ามายุ่งก๊ะตรู
ถ้าอยากรู้ .. แนะให้ไปถาม กูรู
สองเดือนไม่ถึงครึ่ง ใครฟันธง - ฟ้าคงสะใจ
หัวหรือก้อย เปลี้ยหรือง่อย - ช่างปะไร
เห็บไม่เกาะหมาตาย ใครเดือดร้อน ใครจะทำไม
เมืองไทยไม่ใช่หมา! และ ผมเป็น "คนไทย"
หาก "สยาม" ยังอยู่ ยั้งยืนยง เราก็เหมือนอยู่คง ชีพด้วย
หาก ซะ-หย่าม พินาศลง "ไทยอยู่" ได้ฤา
เราก็เหมือนมอดม้วยหมด สิ้นสกุลไทย
พี่น้องครับ อโยธยา ยังไม่สิ้นคนดี
แต่ กรุงศรีฯ น่ะถูก "จีอี" ซื้อไปนานแล้วนาคับ
ฤา รัตนโกสินทร์ จะไร้แล้วซึ่งนักรบ
ชักธงรบ ชักจบ - ม้วนเสื่อกลับบ้านฤา อย่างไร
วาเลนไทน์ปีนี้ อ่านว่า วาเลน"ไทย"
ขอเถิดท่านนักรบ อย่าให้แผ่นดินร้อนเป็นไฟ
มติประชาออกมาแล้วท่านต้อง "ทำใจ"
ประชาธิปไตย
แบบไทยๆ
หรือเป็น ประชาธิปไทย
. . .
ฉันยังคงภักดีต่อเธอ มั่นคงเสมอมิวาย
แต่เธอจะรู้หรือเธอจะแกล้งให้ฉันทุรนทุราย
. . .
มึน
มัน
กินใจ
ลอย ลอยกระทงวันนี้ มา "ระบาย" แบบขวางโลกขัดความรู้สึก (บางคน)
เข้าใจครับ ว่ามันเป็นวัฒนธรรม เป็นประเพณี เป็นคุณค่าของไทย
สมควรแก่การทำนุบำรุง ให้สืบทอดต่อๆ กันไป
รู้เช่นกันครับว่า มันเป็นกิจกรรมที่ทำให้เกิดการท่องเที่ยว
และทำให้เกิดมูลค่าเพิ่มทางการเงินอีกมากโข
. . .
แม่น้ำคงคาน่ะ อยู่ที่อินเดียนะครับ
และเงินที่เข้าเชียงใหม่นั้นคืนไปให้แม่ปิงสักกี่บาทครับ?
. . .
ไม่ได้จะขวางโลก
ก็รู้ ว่า "มันสนุก" .. ก็รู้ ว่า "มันโรแมนติก"
แต่
- รักแม่น้ำของบ้านเมืองคุณ - ก็อย่าไปลอยกระทงเลยครับ -
วันที่แม่นางนพมาศทำกระทง ก็คงคิดไม่ถึงว่าปีหนึ่งๆ จะทำให้เกิดขยะเป็น ล้านๆ ชิ้น ได้ภายในวันสองวัน - ทุกๆ ปี
นางนพมาศก็คงไม่รู้จัก ภาวะขยะล้นโลก หรือ ภาวะโลกอุ่นๆ หรอกครับ
แต่พวกเราคิดถึง และ รู้จัก กันดีไม่ใช่เหรอครับ?
อย่าปล่อยให้ความรู้เป็นเพียงสิ่งที่อยู่ในสมอง แต่วิถีชีวิตดำเนินไปเรื่อยๆ ตามกระแสแบบกระทงลอยน้ำเลยครับ
วัฒนธรรมของเรา
บ้านเมืองก็ของเรา
ถ้าเรารักบ้านรักเมืองรักสิ่งแวดล้อม แล้วเราจะปรับเปลี่ยนวิถีแห่งวัฒนธรรมไปบ้าง
ผีปู่ย่า ผีบรรพบุรุษ ก็คงไม่ลุกขึ้นมาประท้วงหรอกมังครับ ว่าเราไปยกเลิกสิ่งที่เค้าอุตส่าห์คิดขึ้นมา
นางนพมาศเป็นผู้หญิง ไม่รู้ว่าแม่นางจะน้อยใจหรือไม่
แต่ผมว่าแม่นางเองคงไม่อยากเห็นแม่น้ำเกลื่อนไปด้วยขยะ (ทั้งที่ย่อยสลายได้ และไม่ได้)
ปู เต่า กุ้ง ปลา อีกเท่าไหร่ที่ต้องตายกับเขม่าดินปืนที่ตกลงไปในแม่น้ำ
บ้านเรือน ป่าละเมาะ เกาะกะลา อีกเท่าไหร่ที่ต้องวอดวายไปกับโคมลอยที่หล่นลงมา
. . .
วัฒนธรรม ไม่เท่ากับ ประวัติศาสตร์ เพียงเท่านั้นหรอกนะครับ
คงเป็นเรื่องเศร้าน่าดู หากสังคมหนึ่งๆ ต้องมีวิถีชีวิต เพียงเพื่อสืบทอดอะไรๆ เมื่อหลายร้อย หลายพันปีก่อน
สืบทอดแบบหลับหู หลับตา ไม่ดูเหตุดูผลแวดล้อมประกอบในปัจจุบัน
วัฒนธรรมเป็นสิ่งที่มีชีวิตครับ
มีสภาวะที่เป็น พลศาสตร์ สามารถเปลี่ยนแปลงเลื่อนไหลได้ตามความเหมาะสม
ตามวิถีชีวิต ค่านิยม ความเชื่อ ความคิดของคนในสังคม
มีเกิด มีตาย
สะท้อนถึง สังคม อย่างปัจจุบันทันที
อยากรักษาวัฒนธรรมไทย คงต้องถามพวกเรากันเองว่า คนไทย เป็นอย่างไร "ทุกวันนี้"
ไม่ใช่ไปหยิบยกเอาประวัติศาสตร์แต่ครั้งพระร่วง หรือสมัยตั้งเมืองสุโขทัยมาพูดกัน
อดีต เป็นสิ่งที่ดี ควรจดจำ เคารพ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่คุณคิดว่าสมควร
แต่ "ปัจจุบัน" สำคัญกว่า "อดีต" ครับ
ปัจจุบันที่ดี จะสร้างอนาคตที่ดีได้
สร้างวัฒนธรรมใหม่ๆ ในวันนี้ เพื่อให้ลูกหลานในอนาคตชื่นชมในภูมิปัญญาไทยดีกว่าไหม
เพื่อว่าวันหนึ่งจะได้ไม่ต้องมีเหลนโหลนคนไหนต้องมาทำความรู้จักกับ น้ำปิง วัง ยม น่าน หรือเจ้าพระยา จากกูเกิ้ล และวิกิพีเดีย
เพื่อว่าวันหนึ่งเขาจะมีโอกาศได้สูดอากาศดีๆ อย่างที่เราเคย (หรือปู่ย่าตายายของเราเคย)
. . .
ผมว่าทุกๆ ประเทศเขาก็มีเทศกาลรำลึกพระคุณธรรมชาติทั้งนั้น
ไม่ว่าจะท้องฟ้า แม่น้ำ ป่าไม้ ก็มี
เขาไม่เห็นต้องทิ้งขยะลงแม่น้ำกันเลย
คิดให้ดีนะครับ
. . .
เศร้านะครับ
เศร้าแต่คงทำอะไรไม่ได้
ทำได้ ก็แค่มาบ่นใน space ไม่ค่อยจะมีคนเข้าแห่งนี้ :D
ปีนี้ ถ้าจะเริ่มแก่
พอแก่ก็ขี้บ่น
ทนได้ก็ทน
ทนไม่ได้ก็อย่าสน
. . .
สงสารน้ำปิง
จริงๆ นะครับ
. . .
ปล. ถ้าใครมีรักที่ล้นใจ มีทุกข์ที่อยากระบาย จะต้องลอยจริงๆ ลอยให้ได้ ถ้าไม่ลอยจะเลิกกัน บ้านจะแตก สาแหรกจะขาด ก็ไปลอยซะเถิดครับ ถ้าทำแล้วสบายใจก็ทำไป ผมเองก็เคยลอยมาเหมือนกัน อธิฐานไปเยอะแล้ว ได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ปีนี้ไม่อยาก "สมหวัง" โดยการทำให้ "น้ำเปื้อน" น่ะครับ ไม่อยาก "ปล่อยทุกข์" โดยการเพิ่มภาระให้กับ "อากาศ" น่ะครับ โลกก็บ้านเรา สะอาดก็เรา สกปรกก็เรานะครับ
แบกบาล
♪ แบเอ๋ยแบ กบาล แบเอ๋ยแบ กบาล ♪ แบเอ๋ยแบ กบาล แบเอ๋ยแบ กบาล ♪ มาช่วยกันแบ กบาล ให้บ้าน ให้เมือง ได้เฟื่อง ได้ฟู ♪ ใคร หัวตีบ หัวโต หัวเต่ง อย่ารอ ขอเร่ง เร็วไว ♪ * ความคิดดี ลองแบมา เก็บไว้ใย ลองแบดู ♪ อยู่มานานเพราะกบาลใคร ♪ ไปแล้วมา ยังคืนทุน ไม่เสียดุล กบาลใคร ♪ เดี่ยวตัวตัวนั้นไม่กลัวใคร ♪ เยาวชนชาติไทย เลี้ยงดูกบาลของตัวเองให้เป็นไทย (ซ้ำ *)
เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอย่างไรบอกไม่ถูก อะไรนะที่มาดุนมาดลในความฝันให้ตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกนี้
จะว่าความรู้สึกใหม่ ก็ไม่ถูกเลยเสียทีเดียว เหมือนๆ กับเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนานมากกว่า
เคยไหม เพื่อนสมัยเรียนหนังสือ ที่ไม่ได้เจอหน้าค่าตากันนานกว่าสิบปี ด้วยความที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงานกันต่างที่ต่างทางตั้งแต่เรียนจบ แต่พอกลับมาเจอกันกลับรู้สึกคุ้นเคยได้อย่างประหลาด
ความรู้สึกในครั้งนั้น เกิดขึ้นพร้อมๆ เพลงนี้แหละ “แบกบาล” ถ้าใครไม่เคยฟัง หรือเด็กรุ่นใหม่ไม่เคยได้ยิน ก็คงไม่แปลก เพลงนี้แต่งตั้งแต่ปี ๒๕๓๒ ในยุคสมัยที่เกิดปรากฏการณ์สมองไหล แต่งขึ้นเพื่อปลุกระดมคนไทยให้เกิดอาการ รักชาติ กันขึ้นบ้าง
ตามสไตล์เพลงของพี่จิก (คุณประภาส ชลศรานนท์) เค้าล่ะ ฟังเล่นก็เพลินดี ฟังเอาความก็ได้ทีเลยทีเดียว
ฟังแล้ว จะเกิดอารมณ์เดียวกันกับผมหรือเปล่าไม่รู้ อารมณ์อยากจะทำให้ประเทศไทยน่าอยู่ขึ้น – ไม่ได้พูดจาทรยศบ้านเมืองตัวเองนะครับ พูดด้วยความรักในแผ่นดินแม่ เมืองเกิดเมืองนอน แห่งนี้จริงๆ
ไม่ได้บอกว่ามันไม่น่าอยู่นะครับ ผมเชื่อว่ามันเป็นที่ที่น่าอยู่ที่สุดในโลกแล้วล่ะครับ สำหรับคนทุกๆ คนที่เรียกตัวเองว่า “คนไทย”
แต่ผมกำลังอยู่ในอารมณ์ที่อยากให้พวกเรามาช่วยกันทำให้มัน “น่าอยู่มากขึ้น” เท่านั้นเอง
ผมเองไปอยู่เมืองฝรั่งกินขนมปังแทนข้าวเสียก็หลายปี ได้มีโอกาสไปแวะ ไปเยี่ยม ไปชม เมืองญี่ปุ่น ก็หลายคราว ไปทุกครั้งก็ยังสำนึกในบุญคุณของบ้านเมืองไทยที่ทำให้ผมมีโอกาสนี้ และทุกครั้งเวลาเห็นอะไรดีๆ ก็จะต้องเกิดความรู้สึกว่า ทำไมบ้านเราไม่มีอย่างนี้บ้าง (วะ)
ทั้งๆ บางสิ่ง ทั้งๆ ที่ของบางอย่างมันดูๆ ไปแล้วก็ไม่น่าจะเหนือบ่ากว่าแรงเกินกว่าสติปัญญากำลังความสามารถที่คนไทยจะทำได้เลย (นี่หว่า)
คิดไปคิดมา ไม่ได้จบลงด้วยอารมณ์ลูกคนเล็ก แต่กับเกิดความรู้สึก “ฮึด” ขึ้นมาว่า “เอาวะ เริ่มจากตัวกูเนี่ยแหละ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจและเรียกตัวเองว่าเป็นคนไทยอยู่นี่” “ก็จะขอตั้งใจว่า กูจะต้องเป็นส่วนหนี่งที่สนับสนุนและส่งเสริมให้เมืองไทยน่าอยู่ขึ้น ให้จงได้”
ดูกันต่อไปนะ พี่น้อง – อย่าลืมเลือกเบอร์สองนะ (ฮา – มั่วนิ่มครับ อย่าสนใจ)
|
เซ็นตรงนี้นะครับ .. จะหนีไปหนาย กลับมาก่อนน !
wood carving, handmade paper, ceramics, silver work, and more.
|
|||||||||||||||||||||
|
|