Weerachai's profile♪ life is a journey 2007...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    แบกบาล

     

    ♪ แบเอ๋ยแบ กบาล แบเอ๋ยแบ กบาล

    ♪ แบเอ๋ยแบ กบาล แบเอ๋ยแบ กบาล

    ♪ มาช่วยกันแบ กบาล ให้บ้าน ให้เมือง ได้เฟื่อง ได้ฟู

    ♪ ใคร หัวตีบ หัวโต หัวเต่ง     อย่ารอ ขอเร่ง เร็วไว
      ใคร คิดออก คิดเร็ว คิดได้     กบาล ของใครมีดี

    ♪ * ความคิดดี ลองแบมา     เก็บไว้ใย ลองแบดู
          รู้อะไร อมพะนำเอาไว้ทำไม     ประเทศไทย ต้องพึ่งกบาล

    ♪ อยู่มานานเพราะกบาลใคร
      อย่าเก็บไว้รวมใจช่วยกันแบ

    ♪ คนหัวเก่าหัวกลางหัวใหม่     มากมายเขาออกนอกเมือง
       คงเพราะเบื่อ ท้อใจ หลายเรื่อง     กบาล ของไทย ไปนอก

    ♪ ไปแล้วมา ยังคืนทุน     ไม่เสียดุล กบาลใคร
       คิดอะไร บ้านเรา เมืองฉันมาก่อน

     

    ♪ เดี่ยวตัวตัวนั้นไม่กลัวใคร 
       กบาลไทยนั้นใหญ่พอตัว
       อย่าก้มหัวให้ใครได้ก็ดี

     

    ♪ เยาวชนชาติไทย เลี้ยงดูกบาลของตัวเองให้เป็นไทย

    (ซ้ำ *)

     

     

    เช้าวันนี้ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกอย่างไรบอกไม่ถูก

    อะไรนะที่มาดุนมาดลในความฝันให้ตื่นขึ้นด้วยความรู้สึกนี้

     

    จะว่าความรู้สึกใหม่ ก็ไม่ถูกเลยเสียทีเดียว

    เหมือนๆ กับเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันนานมากกว่า

     

    เคยไหม เพื่อนสมัยเรียนหนังสือ ที่ไม่ได้เจอหน้าค่าตากันนานกว่าสิบปี

    ด้วยความที่ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำงานกันต่างที่ต่างทางตั้งแต่เรียนจบ

    แต่พอกลับมาเจอกันกลับรู้สึกคุ้นเคยได้อย่างประหลาด

     

    ความรู้สึกในครั้งนั้น เกิดขึ้นพร้อมๆ เพลงนี้แหละ แบกบาล

    ถ้าใครไม่เคยฟัง หรือเด็กรุ่นใหม่ไม่เคยได้ยิน ก็คงไม่แปลก

    เพลงนี้แต่งตั้งแต่ปี ๒๕๓๒ ในยุคสมัยที่เกิดปรากฏการณ์สมองไหล

    แต่งขึ้นเพื่อปลุกระดมคนไทยให้เกิดอาการ รักชาติ กันขึ้นบ้าง

     

    ตามสไตล์เพลงของพี่จิก (คุณประภาส ชลศรานนท์) เค้าล่ะ

    ฟังเล่นก็เพลินดี ฟังเอาความก็ได้ทีเลยทีเดียว

     

    ฟังแล้ว จะเกิดอารมณ์เดียวกันกับผมหรือเปล่าไม่รู้

    อารมณ์อยากจะทำให้ประเทศไทยน่าอยู่ขึ้น ไม่ได้พูดจาทรยศบ้านเมืองตัวเองนะครับ

    พูดด้วยความรักในแผ่นดินแม่ เมืองเกิดเมืองนอน แห่งนี้จริงๆ

     

    ไม่ได้บอกว่ามันไม่น่าอยู่นะครับ

    ผมเชื่อว่ามันเป็นที่ที่น่าอยู่ที่สุดในโลกแล้วล่ะครับ สำหรับคนทุกๆ คนที่เรียกตัวเองว่า คนไทย

     

    แต่ผมกำลังอยู่ในอารมณ์ที่อยากให้พวกเรามาช่วยกันทำให้มัน น่าอยู่มากขึ้น

    เท่านั้นเอง

     

    ผมเองไปอยู่เมืองฝรั่งกินขนมปังแทนข้าวเสียก็หลายปี

    ได้มีโอกาสไปแวะ ไปเยี่ยม ไปชม เมืองญี่ปุ่น ก็หลายคราว

    ไปทุกครั้งก็ยังสำนึกในบุญคุณของบ้านเมืองไทยที่ทำให้ผมมีโอกาสนี้

    และทุกครั้งเวลาเห็นอะไรดีๆ ก็จะต้องเกิดความรู้สึกว่า ทำไมบ้านเราไม่มีอย่างนี้บ้าง (วะ)

     

    ทั้งๆ บางสิ่ง ทั้งๆ ที่ของบางอย่างมันดูๆ ไปแล้วก็ไม่น่าจะเหนือบ่ากว่าแรงเกินกว่าสติปัญญากำลังความสามารถที่คนไทยจะทำได้เลย (นี่หว่า)

     

    คิดไปคิดมา ไม่ได้จบลงด้วยอารมณ์ลูกคนเล็ก แต่กับเกิดความรู้สึก ฮึด ขึ้นมาว่า

    เอาวะ เริ่มจากตัวกูเนี่ยแหละ ตราบใดที่ยังมีลมหายใจและเรียกตัวเองว่าเป็นคนไทยอยู่นี่

    ก็จะขอตั้งใจว่า กูจะต้องเป็นส่วนหนี่งที่สนับสนุนและส่งเสริมให้เมืองไทยน่าอยู่ขึ้น ให้จงได้

     

    ดูกันต่อไปนะ พี่น้อง อย่าลืมเลือกเบอร์สองนะ (ฮา มั่วนิ่มครับ อย่าสนใจ)