the post office just called.

i will recieve my own the 50-note and the 72-note of the famous "Orpheus" by tomorrow night.

i have been waiting for them since i went to visit the Sankyo office in Tokyo several weeks ago.

of course, i have seen and listened to several tunes from Reuge's, or Sankyo Orpheus' before.

but, the feeling of getting to own one (or two) is pretty much different from appreciated them in the stores, eh?

ah h . . i might probably not be able to sleep tonight :)

 ♪ silent whisper

we are all space & time travelers

there are words, there are times

there are proses, there are rhymes

the grasshopper is singing in the rain ♪

Where have all the flowers gone?
Long time passing.
Where have all the flowers gone?
Long time ago.
Where have all the flowers gone?
The girls have picked them ev'ry one.
Oh, when will you ever learn?
Oh, when will you ever learn?

Where have all the young girls gone?
Long time passing.
Where have all the young girls gone?
Long time ago.
Where have all the young girls gone?
They've taken husbands, every one.
Oh, when will you ever learn?
Oh, when will you ever learn?

Where have all the young men gone?
Long time passing.
Where have all the young men gone?
Long time ago.
Where have all the young men gone?
They're all in uniform.
Oh, when will you ever learn?
Oh, when will you ever learn?

Where have all the soldiers gone?
Long time passing.
Where have all the soldiers gone?
Long time ago.
Where have all the soldiers gone?
They've gone to graveyards, every one.
Oh, when will they ever learn?
Oh, when will they ever learn?

Where have all the graveyards gone?
Long time passing.
Where have all the graveyards gone?
Long time ago.
Where have all the graveyards gone?
They're covered with flowers, every one.
Oh, when will they ever learn?
Oh, when will they ever learn?

Where have all the flowers gone?
Long time passing.
Where have all the flowers gone?
Long time ago.
Where have all the flowers gone?
Young girls picked them, every one.
Oh, when will they ever learn?
Oh, when will they ever learn?

written by Pete Seeger and Joe Hickerson

ใครเคยดูภาพยนต์ เรื่อง dead poet society บ้างครับ?

หนังเรื่องนี้แสดงนำโดย Robin William นักแสดงขวัญใจของใครๆ หลายคน

ในหนังเรื่องนี้ มีอยู่ตอนนึงที่มิสเตอร์ Keating (Oh Captian, my captian) พานักเรียนชั้นปีที่หนึ่งไปเพ่งมองดูภาพถ่ายที่ผนัง Hall of fame ของโรงเรียน พร้อมกับแบบกระซิบกระซาบทำเสียงล้อเลียนให้ดูราวกับว่าเสียงนั้นเป็นเสียงของเหล่าบรรดาศิษย์เก่าในภาพถ่ายที่ล่วงลับไปแล้ว -- "carpe diem" -- วลีดังกล่าวนั้นมีนัยสำคัญอะไร ลองอ่านที่มาเต็มๆ กันดูนะครับ เขียนภาษาละติน (ที่มา) กับคำแปลภาษาอังกฤษให้ฟังบทต่อบท ไว้ว่างๆ จะมาแปลเป็นภาษาไทยให้นะครับ สำหรับน้องๆ บางคนที่ภาษาอังกฤษยังไม่แข็งแรงหรือขี้เกียจแปล

Tu ne quaesieris, scire nefas,
quem mihi, quemtibi ,finem di dederint, Leuconoe,
nec Babylonios temptaris numeros.
ut melius, quidquid erit, pati.

Leuconoe. don't ask — it's forbidden to know —
what end the gods will give me or you.
Don't play with Babylonian fortune-telling either.
Better just deal with whatever comes your way.

seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam,
quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare.
Tyrrhenum: sapias, vina liques et spatio brevi spem longam reseces.

Whether you'll see several more winters or whether the last one.
 Jupiter gives you is the one even now pelting the rocks
on the shore with the waves of
the Tyrrhenian sea -- be smart, drink your wine.
Scale back your long hopes to a short period.

dum loquimur, fugerit invidaaetas:
carpe diem quam minimum credula postero. 
 
Even as we speak, envious time is running away from us.
Take hold of the day, for in the future you can believe the minimum

ของทุกอย่างก็ต้องมี จุดเริ่มต้น และ จุดจบ

 

อะไรนะ ที่ทำให้เราพลอยคิดไปว่าของบางอย่างเกิดขึ้นแล้วจะอยู่ได้ตลอดไป

 

มีวัน เริ่ม ก็ต้องมีวัน รา

 

เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป

 

 

คนอินเดียคนนั้นบอกไว้เมื่อสองพันกว่าปีที่แล้ว

 

"มันเป็นเช่นนั้นเอง"

 

 

ของบางอย่าง ตอนมันเกิดขึ้น มันก็เกิดขึ้นโดยไม่ได้เชื้อเชิญ

 

เกิดขึ้นอย่างละมุน ละไม จนเราแทบไม่รู้สึกตัวเสียด้วยซ้ำ

 

หากใครถามว่า มันเกิดขึ้นเมื่อใด

 

คงตอบได้ยาก

 

บอกได้เพียงเลาๆ ว่ากลางๆ หน้าร้อนของปีนั้น ต้นๆ หน้าฝนของปีโน้น

 

เอาเข้าจริง ก็คงตอบไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อใด

 

 

แต่สิ่งใดที่เกิดขึ้นแล้ว - สิ่งนั้นย่อมดีเสมอ

 

 

มิใช่เป็นเพียงคำพูดสวยหรูที่มีไว้ปลอบใจตัวเองหรอกนะ

 

 

สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว - สิ่งนั้นย่อมดีเสมอ

 

 

 

ของสิ่งเดียวกันกับที่มันมาโดยไม่ให้เรารู้ตัว มาโดยไม่ได้เชื้อเชิญ

 

ของสิ่งนั้นก็ไปในวิธีการเดียวกับที่มันมานั่นแหละ

 

ตอนที่มันจะมา มันก็มาโดยที่เราทำอะไรไม่ได้

 

ไม่ว่าเราจะชอบ จะชัง จะต่อต้าน หรือเมินเฉย มันก็มาจนได้

 

 

ตอนมันไป มันก็ไปโดยที่เราทำอะไรมันไม่ได้เช่นกัน

 

ไม่ว่าเราจะชอบ จะชัง จะต่อต้าน หรือเมินเฉย มันก็ไปจนได้

 

 

เราเร่งดอกไม้ให้บานดั่งใจนึกไม่ได้

 

เราก็ห้ามดอกไม้ไม่ให้โรยไม่ได้เช่นกัน

 

 

ทำได้ - ก็ผิดธรรมชาติ

 

ทำได้ - ก็จะไม่เหลือความงามตามธรรมชาติที่ดอกไม้ควรจะเป็น

 

ไม่ว่าดอกไม้สวยงามตา หอมยวลใจแค่ไหน

 

ไม่ว่าดอกไม้จะตราจิต ตรึงใจ สักเพียงใด

 

มันจะโรย จะทำอย่างไรมันก็โรย

 

 

เพียงสิ่งเดียวที่ทำได้ - เพียงสิ่งเดียว

 

เพียงยอมรับเถิดว่า ไม่มีอะไรหรอกที่จะคงทนถาวร

 

เพราะสิ่งที่แน่นอนที่สุด ก็คือความไม่เที่ยงแท้คงทนนั่นเอง

 

 

เพราะช่วงเวลาที่แสนสั้น

 

และ เพราะกลีบก้านใบดอกที่เปราะบาง นั้นเองไม่ใช่หรือ

 

ที่ทำให้มันทรงคุณค่า

 

 

ที่ทำให้มันติดตรา ตรึงใจไปแสนนาน

 

ของบางอย่างมันมีค่า เพราะมันเรียกกลับมาไม่ได้

 

ก็คงต้องปล่อยให้มันประทับอยู่ในความทรงจำ

 

ส่วนที่ลึกที่สุด - ส่วนที่เป็นส่วนตัวมากที่สุด

 

เพียงเพราะ หากไม่ระวังพลั้งเผลอไปร่ำร้องบ่อยไป

 

 

อาจจะต้องเสียน้ำตาทุกคราไปเสียอย่างนั้น

 

 

 

สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว สิ่งนั้นดีเสมอ

 

 

ไม่มีใครรู้ ว่ามันจะเริ่มต้นเมื่อใด

 

ไม่มีใครรู้ ว่ามันจะจบลงเมื่อใด

 

 

เพราะอย่างนี้แหละ

 

ชีวิตของเราจึงเต็มไปด้วย ความมหัศจรรย์

 

ชีวิตเราจึงไม่เป็นเพียงแค่การเดินทางจากความเกิดไปยังความตายเพียงเท่านั้น

 

จุดหมายปลายทางจึงไม่ใช่สิ่งสำคัญ

 

 

หากแต่เป็นประสบการณ์ระหว่างทาง

 

หากแต่เป็นเพื่อนร่วมทางที่บังเอิญพบเจอ

 

หากแต่เป็นเรื่องราวที่ทรงคุณค่า

 

ทั้งที่น่าจำและไม่น่าจำ - แต่ก็ทรงคุณค่า

 

ทั้งที่เอาไว้ระลึกถึงและทำให้ตัวเองอุ่นขึ้นได้ ในยามที่หนาวเหน็บที่สุด

 

ทั้งที่เอาไว้กลับมาทบทวนรำลึก
ในยามที่หัวใจและร่างกายแข็งแรงขึ้นและพร้อมจะเผชิญหน้ากับมัน

 

 

 

ไม่มีใครรู้ว่า มันจะเกิดขึ้นเมื่อไร

 

ไม่มีใครรู้ว่า มันจะจบลงเมื่อไร

 

 

 

 

 

If We Hold On Together

by DIANA ROSS

Don't lose your wayWith each passing day
You've come so far
Don't throw it away
Live believing
Dreams are for weaving
Wonders are waiting to start
Live your story
Faith hope and glory
Hold to the truth
In your heart

If we hold on together
I know our dreams
Will never die
Dreams see us through
To forever
Where clouds roll by
For you and I

Souls in the winds
must learn how to bend
Seek out a star
Hold on to the end
Valley, mountain
There is a fountain
Washes our tears
All away
Words are swaying
Someone is praying
Please let us come
Home to stay

If we hold on together
I know our dreams
Will never die
Dreams see us through
To forever
Where clouds roll by
For you and I

When we are out there
In the dark
We'll dream about the sun
In the dark
We'll feel the light
Warm our hearts
Everyone

If we hold on together
I know our dreams
Will never die
Dreams see us through
To forever
As high
As souls can fly
The clouds roll by
For you and I

:-)

wish you all happiness

wish you all have the life as you want it to be

wish your dream-s come true

wish i have power to do so