วันนี้ มา "ระบาย" แบบขวางโลกขัดความรู้สึก (บางคน)

 

เข้าใจครับ ว่ามันเป็นวัฒนธรรม เป็นประเพณี เป็นคุณค่าของไทย

 

สมควรแก่การทำนุบำรุง ให้สืบทอดต่อๆ กันไป

 

รู้เช่นกันครับว่า มันเป็นกิจกรรมที่ทำให้เกิดการท่องเที่ยว

 

และทำให้เกิดมูลค่าเพิ่มทางการเงินอีกมากโข

 

. . .

 

แม่น้ำคงคาน่ะ อยู่ที่อินเดียนะครับ

 

และเงินที่เข้าเชียงใหม่นั้นคืนไปให้แม่ปิงสักกี่บาทครับ?

 

. . .

 

 

ไม่ได้จะขวางโลก

 

ก็รู้ ว่า "มันสนุก" .. ก็รู้ ว่า "มันโรแมนติก"

 

แต่

 

 

 

 

 

วันที่แม่นางนพมาศทำกระทง ก็คงคิดไม่ถึงว่าปีหนึ่งๆ จะทำให้เกิดขยะเป็น ล้านๆ ชิ้น ได้ภายในวันสองวัน - ทุกๆ ปี

 

นางนพมาศก็คงไม่รู้จัก ภาวะขยะล้นโลก หรือ ภาวะโลกอุ่นๆ หรอกครับ

 

แต่พวกเราคิดถึง และ รู้จัก กันดีไม่ใช่เหรอครับ?

 

อย่าปล่อยให้ความรู้เป็นเพียงสิ่งที่อยู่ในสมอง แต่วิถีชีวิตดำเนินไปเรื่อยๆ ตามกระแสแบบกระทงลอยน้ำเลยครับ

 

 

วัฒนธรรมของเรา

 

บ้านเมืองก็ของเรา

 

ถ้าเรารักบ้านรักเมืองรักสิ่งแวดล้อม แล้วเราจะปรับเปลี่ยนวิถีแห่งวัฒนธรรมไปบ้าง

 

ผีปู่ย่า ผีบรรพบุรุษ ก็คงไม่ลุกขึ้นมาประท้วงหรอกมังครับ ว่าเราไปยกเลิกสิ่งที่เค้าอุตส่าห์คิดขึ้นมา

 

นางนพมาศเป็นผู้หญิง ไม่รู้ว่าแม่นางจะน้อยใจหรือไม่

 

แต่ผมว่าแม่นางเองคงไม่อยากเห็นแม่น้ำเกลื่อนไปด้วยขยะ (ทั้งที่ย่อยสลายได้ และไม่ได้)

 

ปู เต่า กุ้ง ปลา อีกเท่าไหร่ที่ต้องตายกับเขม่าดินปืนที่ตกลงไปในแม่น้ำ

 

บ้านเรือน ป่าละเมาะ เกาะกะลา อีกเท่าไหร่ที่ต้องวอดวายไปกับโคมลอยที่หล่นลงมา

 

 

. . .

 

วัฒนธรรม ไม่เท่ากับ ประวัติศาสตร์ เพียงเท่านั้นหรอกนะครับ

 

คงเป็นเรื่องเศร้าน่าดู หากสังคมหนึ่งๆ ต้องมีวิถีชีวิต เพียงเพื่อสืบทอดอะไรๆ เมื่อหลายร้อย หลายพันปีก่อน

 

สืบทอดแบบหลับหู หลับตา ไม่ดูเหตุดูผลแวดล้อมประกอบในปัจจุบัน

 

 

วัฒนธรรมเป็นสิ่งที่มีชีวิตครับ

 

มีสภาวะที่เป็น พลศาสตร์ สามารถเปลี่ยนแปลงเลื่อนไหลได้ตามความเหมาะสม

 

ตามวิถีชีวิต ค่านิยม ความเชื่อ ความคิดของคนในสังคม

 

มีเกิด มีตาย

 

สะท้อนถึง สังคม อย่างปัจจุบันทันที

 

 

อยากรักษาวัฒนธรรมไทย คงต้องถามพวกเรากันเองว่า คนไทย เป็นอย่างไร "ทุกวันนี้"

 

ไม่ใช่ไปหยิบยกเอาประวัติศาสตร์แต่ครั้งพระร่วง หรือสมัยตั้งเมืองสุโขทัยมาพูดกัน

 

 

อดีต เป็นสิ่งที่ดี ควรจดจำ เคารพ หรืออะไรก็แล้วแต่ที่คุณคิดว่าสมควร

 

แต่ "ปัจจุบัน" สำคัญกว่า "อดีต" ครับ

 

ปัจจุบันที่ดี จะสร้างอนาคตที่ดีได้

 

สร้างวัฒนธรรมใหม่ๆ ในวันนี้ เพื่อให้ลูกหลานในอนาคตชื่นชมในภูมิปัญญาไทยดีกว่าไหม

 

เพื่อว่าวันหนึ่งจะได้ไม่ต้องมีเหลนโหลนคนไหนต้องมาทำความรู้จักกับ น้ำปิง วัง ยม น่าน หรือเจ้าพระยา จากกูเกิ้ล และวิกิพีเดีย

 

เพื่อว่าวันหนึ่งเขาจะมีโอกาศได้สูดอากาศดีๆ อย่างที่เราเคย (หรือปู่ย่าตายายของเราเคย)

 

 

. . .

 

ผมว่าทุกๆ ประเทศเขาก็มีเทศกาลรำลึกพระคุณธรรมชาติทั้งนั้น

 

ไม่ว่าจะท้องฟ้า แม่น้ำ ป่าไม้ ก็มี

 

เขาไม่เห็นต้องทิ้งขยะลงแม่น้ำกันเลย

 

คิดให้ดีนะครับ

 

. . .

 

เศร้านะครับ

 

เศร้าแต่คงทำอะไรไม่ได้

 

ทำได้ ก็แค่มาบ่นใน space ไม่ค่อยจะมีคนเข้าแห่งนี้ :D

 

 

ปีนี้ ถ้าจะเริ่มแก่

 

พอแก่ก็ขี้บ่น

 

ทนได้ก็ทน

 

ทนไม่ได้ก็อย่าสน

 

 

. . .

 

สงสารน้ำปิง

 

จริงๆ นะครับ

 

. . .

 

ปล. ถ้าใครมีรักที่ล้นใจ มีทุกข์ที่อยากระบาย จะต้องลอยจริงๆ ลอยให้ได้ ถ้าไม่ลอยจะเลิกกัน บ้านจะแตก สาแหรกจะขาด ก็ไปลอยซะเถิดครับ ถ้าทำแล้วสบายใจก็ทำไป ผมเองก็เคยลอยมาเหมือนกัน อธิฐานไปเยอะแล้ว ได้บ้างไม่ได้บ้าง แต่ปีนี้ไม่อยาก "สมหวัง" โดยการทำให้ "น้ำเปื้อน" น่ะครับ ไม่อยาก "ปล่อยทุกข์" โดยการเพิ่มภาระให้กับ "อากาศ" น่ะครับ โลกก็บ้านเรา สะอาดก็เรา สกปรกก็เรานะครับ